Blog zestig

Hoe toevallig, in de week dat ik mijn zestigste blog publiceer besloot Facebook herinneringen op te halen. Afgelopen maandag een foto van mij op een prachtig zonovergoten voetbalveld van precies een jaar geleden. Toen ik nog voetbalpupillentrainer.nl op het veld was. Tegenwoordig is dat alleen nog maar als blogger. Dinsdag volgde de allereerste foto van mijn zoon op het voetbalveld, die precies vier jaar op voetbal zit. En daarmee sta ik ook precies vier jaar op het voetbalveld.

Nog meer nostalgie. Mijn eerste blog verscheen exact twee jaar geleden. Toevallig allemaal in dezelfde week en het vraagt om een terugblik.



Mijn eerste blog ging over Thimo, een verhaal van een jongen bij de tegenpartij dat weinig mocht spelen omdat hij te gezet was en hij niet zo goed kon voetballen. Dat was toen een op zichzelf staand verhaal. Inmiddels zijn soortgelijke verhalen over selecties, gelijke kansen, teamindelingen en prestatiedruk bij jonge sporters uitgegroeid tot wekelijkse berichten in de media. In die tijd heb ik meerdere blogs over deze onderwerpen gemaakt, en of het nu ging over scouts van BVO's, over plezier in de jeugdsport of over radicale projecten als gelijke kansen, de blogs werden stuk voor stuk uitstekend gelezen.

Een ander terugkerend onderwerp dat tot meer is uitgegroeid dan een simpele blog zijn jeugdcompetities. Zoals jullie in mijn laatste blogs hebben kunnen lezen zijn, de initiatieven voor het organiseren van een conferentie lopen nog altijd. Als het allemaal lukt, zou het het eerste tastbare vervolg zijn van mijn blogs.

Een ander geliefd onderwerp van jullie lezers is de vrijwilliger bij de vereniging. Over vrijwillige verplichtingen, verplichte vrijwilligheid en barcommissies, stuk voor stuk blogs (1,2,3) bovenaan de lijst van best gelezen blogs.



Er waren ook teleurstellingen. Zo blijken onderwerpen buiten de drie gebaande paden - selecties, vrijwilligers en jeugdcompetities - zelden een fatsoenlijk aantal lezers te trekken. YouTube, VAR, bloggers of spelregels, de aantallen bezoeken aan mijn blog stort massaal in bij als teken van stil protest van jullie.

Maar de meest teleurstellende conclusie na vier - of is het nu twee? - jaar voetbal vind ik wel dat de voetbalwereld toch de gesloten wereld bleek te zijn, die het op voorhand leek te zijn. Van jeugdcoördinatoren die je niet serieus nemen -  tot aan KNVB's die je niet toelaten tot opleidingen, meerdere hebben mij toch duidelijk gemaakt dat je als buitenstaander niet snel welkom ben tot het technisch hart van het voetbal. Eens niet een voetballer blijft nooit niet een voetballer. Het heeft ervoor gezorgd dat ik geen voetbalpupillentrainer meer ben en doe ik weer voorlopig good-old-volleybal.



Over goede tijden gesproken, het is goed om na twee - of is het nu vier? - jaar om terug te kijken,  alleen ik kijk natuurlijk ook naar de toekomst. De kans dat ik ooit nog als voetbalpupillentrainer aan het werk ga acht ik op dit moment niet veel groter dan de kans dat een geselecteerd vijfjarig jongen bij een betaald voetbalclub het eerste elftal haalt.

Mijn wereld ligt dus open en de vraag rijst,  ben ik nog wel voetbalpupillentrainer.nl? Of ben ik inmiddels volleybalpupillentrainer.nl?  Of nog wat anders? Die vraag stel ik aan jullie lezers; welk bestuurslid, jeugdcoördinator, bondsmedewerker of andere lezer komt met een leuk idee of voorstel? Waarbij de vraag slaat zowel op het schrijven van de blogs - welke leuke onderwerpen mis je nog - als op het doen van de functie in de jeugdsport. Ik zie alle reacties graag tegemoet. Dat kan via nostalgisch Facebook maar ook via Twitter of door hieronder een reactie te posten.

Reacties

Berichten

Trainers, sleutel tot succes

Valse start

Wisselen

Trainsters en scheidsrechters

Oranje Geel

De scout

Vrijwilliger

Een RKC-tje