www.voetbalpupillentrainer.nl

Bijna twee jaar geleden op 6 november publiceerde ik mij eerste blog. Ik schreef die blog uit een verbazing over de jeugdvoetbalwereld en over Thimo . Thimo mocht mondjesmaat meespelen met zijn team omdat hij niet zo goed kon voetballen en nogal stevig was. clubs aangesloten bij Gelijke kansen Veel blogs heb ik daarna geschreven over selecteren, indelen, scouten, coachen en trainen van spelers op jonge leeftijd. Veel verandering heb ik ook gezien in twee jaar. Zo ging het twee jaar geleden over de nieuwe spelregels en over competities zonder kampioenen. Dat is nu business as usual. De aandacht is inmiddels verschoven naar (stoppen met) selecteren. De stemming is duidelijk veranderd. Tegenwoordig twitteren een aantal KNVB-medewerkers onder leiding van Jorg van der Breggen dagelijks over talentontwikkeling en de veranderende inzichten. Het aantal clubs dat zich aansluit bij het project "Gelijke kansen" is al niet meer op twee handen te tellen. Het idee dat jong selec...

Laura Aarts stopt met waterpolo omdat het plezier ontbreekt. Zij wil niet een jaar lang in een keurslijf worden gedwongen om met de Olympisch Spelen mee te mogen doen. " Ook al speel en train ik al jaren met die andere meiden, ik voel me het buitenbeentje. Ik wil iets anders, doe iets anders. Dat kan goed zijn, maar te vaak voel ik me daar niet prettig bij. Voor iedereen staat het leven in het teken van de Spelen. Dat begrijp ik. In 2016 had ik dat ook. Maar ik heb nu een andere visie. Ik wil op een fijne plek zijn en sociale contacten kunnen hebben. Ik denk dat we ook goed presteren als iedereen in het buitenland speelt en we iets vaker samenkomen in Nederland dan normaal. Maar dat is geen optie. " Er blijkt voor maatwerk geen plaats. Het is een one-size-fits-all-traject waar de trainer voor kiest: " De uitzondering die ik wilde, blijven trainen in Dunaujvaros en af en toe terugkomen naar Nederland, was te groot ", zegt Laura daarover. Meedoen met de aanpak...

Ouders en jeugdsport. Het is niet snel goed. Al veel langer zijn er de klaagverhalen over onverschillige ouders die hun kind bij het tennispark, voetbalveld of sporthal droppen en vervolgens niet meer naar ze omkijken. De verenigingen vervolgens wanhopig achterlatend, op zoek naar hulp bij trainingen of in de kantine. Gebrek aan belangstelling bij de sportouders en daardoor gebrek aan vrijwilligers is een geliefd onderwerp binnen de vereniging met allerlei maatregelen als verplicht vrijwilligerswerk als gevolg. Sinds vorig seizoen hebben we ook de andere kant van de medaille in beeld: de curlingouders.  Nee, dat zijn niet ouders van kinderen die curling spelen want zoveel jeugdcurling wordt er niet gespeeld. Ik quote juffrouw Ank uit de aflevering van de Luizenmoeder: " Curlingouders zijn ouders die alle obstakels voor hun kroost uit de weg willen ruimen. " Curlingouders zijn ouders die zich juist overal mee bemoeien. En dat is een enorm probleem althans als ik af ga o...

Er zijn kaderleden in vele soorten en maten. Zo is het handig dat er een goede penningmeester bij de club is die op tijd de contributie int. Een goede voorzitter die het voortouw neemt is ook geen overbodige luxe. Ook de trouwe materiaalman, de betrouwbare helpers in de kantine en de gepassioneerde wedstrijdsecretaris zijn bij elke vereniging bijzonder welkom. Allemaal kader dat een club nodig heeft. In veel discussies over sportclubs ( 1 ,  2 ) gaat het dan ook over de algemene term "kader". In deze blog breng ik daar ongenuanceerd een nuance aan:  er maar één kaderlid bij sportclubs die er echt toe doet: de trainer; met alle respect - zeg je dan - voor de andere vrijwilligers. Mijn voetbalclub is de afgelopen jaren van driehonderd naar zevenhonderd leden gestegen. Dat is omdat er een geweldige trainer bij de Champions League (= de allerkleinste voetballers) staat. Geholpen door een zeer lage drempel (geen contributie bij de start) heeft die trainer voor het meren...

De afgelopen week promoveerde mijn voetbalclub met een RKC-tje. Een RKC-tje is een promotie door een team dat eindigt op een zeer bescheiden plaats in de competitie. De naam komt van RKC die na een achtste plaats in de eerste divisie toch promoveert naar de Eredivisie. RKC-tjes komen - zover ik weet - alleen voor bij het voetbal en zijn er dankzij periodetitels. Met acht goede wedstrijden op rij en daarmee een periodetitel en een beetje doorzetten in de nacompetitie zit je zomaar als bescheiden middenmotor een klasse hoger. In andere sporten promoveren alleen de betere teams uit een klasse. Nacompetities worden niet gespeeld door willekeurige periodetitelwinnaars maar door de nummers 2 en 3 uit de competitie. Als die teams promoveren weten ze dat bij de top van de huidige klasse horen en dus dat het volgende seizoen handhaven met het huidige team mogelijk is. Dat geeft een  basis om beleid te maken: promoveren als je er aan toe bent, gestaag bouwen aan je niveau en eigen jeugd ...

" Tijd voor een nieuw seizoen. " Met zo'n openingszin denkt tegenwoordig iedereen dat je blog over Netflix gaat. Wellicht teleurstellend, maar mijn blog gaat over jeugdsport. Achtjarigen worden negenjarigen, C-jeugd wordt B-jeugd en pupillen worden junioren. Elk seizoen moet spelers, team en competities opnieuw worden ingedeeld. Je zou zeggen een seizoensovergang en al dat indelen na een flink aantal jaren oefenen routine is bij clubs en sportbonden. Niets is echter minder waar en er zijn - in mijn ogen - nogal wat verbeteringen mogelijk. Neem bijvoorbeeld leeftijdsgrenzen. Bij de KNVB zijn er sinds een paar jaar indelingen per leeftijdsjaar met als leeftijdsgrens 1 januari. Dat is slim want dezelfde grenzen worden gehanteerd voor internationaal voetbal en - het allerbelangrijkste - de leeftijdsgrenzen voor scholen in Nederland. Waarom veel andere sportbonden als de Nevobo, de KNHB en de KNKV hier af wijken en ouderwetse grens van 1 oktober hanteren, is mij een volk...

"Hey, w ees slimmer! " Ik stond de vorige week naar een jeugdwedstrijd te kijken toen een coach deze fascinerende aanwijzing naar een speler schreeuwde. Ik loop er al een week over na te denken. Vragen die zoal bij mij opkomen: Wat bedoelde de coach? Slimmer dan wie? De tegenpartij? Dan de vorige actie? Of slimmer dan dat die speler ooit was? Maar ik zit vooral te bedenken wat die speler moet doen? Hoe laat hij zien dat hij slimmer is? En als hij het blijkbaar niet is, snapt hij dan wat van de aanwijzing? Ik kom er niet uit. Dat aanwijzingen schreeuwen langs de kant van ouders en coach is sowieso een bijzonder gebeuren. Het lijkt er op dat de meeste trainers (en ouders) de spelers beschouwen als slechtwerkende Duracell-konijntjes waarbij alleen met schreeuwen de batterijen opnieuw geladen worden. " Kom op, nou... ! ", " Hééeey ", " Doorlopen! ", " Overspeeeluh",  " Opletten!", "Achter je!",  " Omschakeluh!  ...

Het is weer de tijd van het jaar. Bij veel clubs zijn er plotseling gezellig veel ouders aanwezig die zenuwachtige langs de lijn drentelen tijdens de trainingen. Die gezelligheid wordt aangevuld met interessant doende trainers met ernstige blikken, geheimzinnig gefluister in bestuurskamers en nerveuze spelers en speelsters met onwennig hesjes. Kortom de selectieperiode is weer begonnen. Die sportieve periode aan het einde van het seizoen is bijvoorbeeld ook herkenbaar door een collectief geheugenverlies van het trainerscorps. Het hele jaar spelen de spelers in de teams en kunnen minimaal 25 keer per jaar tijdens een wedstrijd en een veelvoud daarvan op de training bekeken worden. Alleen zijn de trainers spontaan die informatie vergeten, en moeten er plots selectietrainingen worden georganiseerd. Op basis van één mooie passerbeweging of een geweldige blunder op die selectietraining worden dan de nieuwe teams samengesteld. Een beetje alsof je een kind over laat gaan naar de volgende kl...

Het is mei en de kampioenschappen in de jeugd worden vaak in deze maand beslist. Als je dit jaar weer niet tot de gelukkigen behoort, dan doe je als leider of club natuurlijk iets behoorlijk verkeerd. Daarom volgen hier elf tips om te voorkomen dat jouw team in de toekomst het kampioenschap door de neus geboord wordt. Want prijzen winnen en kampioenschappen halen, daar is het natuurlijk wel om te doen. De tips in deze blog zijn vooral bedoeld voor leiders van jeugdteams maar ook ouders kunnen een goede bijdrage leveren. Bijvoorbeeld door leiders op deze blog te wijzen of bij hun kinderen de waarde van een kampioenschap nog eens extra te benadrukken. Een euro per doelpunt en vijftig euro per kampioenschap zijn marktconforme beloningen maar een nieuwe Playstation kan natuurlijk ook. Mocht je in een leeftijdsklasse spelen waarin geen standen worden bijgehouden en er dus geen kampioenschap is, geen nood, een onderlinge app-groep met de andere teams is snel gemaakt en met behulp v...

Afgelopen week werd bekend dat SV Blauw Wit uit Nijmegen niet meer  selecteert bij jeugd onder de twaalf jaar. Vanuit het project Gelijke Kansen van KNVB waren er al vier clubs mee bezig. SV Blauw Wit is, zover ik weet, de eerste club buiten het project om die verandert. SV Blauw Wit gaat het anders doen en mij intrigeert de vraag: " Hoe anders? Op basis waarvan - als het vaardigheidsniveau niet meer leidend is - kom je tot goede teamindelingen? " Over vaardigheidsniveau gesproken. Afgelopen seizoen vroeg ik tijdens een volleybalwedstrijd aan het team of ze hadden gezien dat er aan de andere kant van het net een meisje stond dat, laat ik mij voorzichtig uitdrukken, een ander vaardigheidsniveau had als de rest. Ik deed de suggestie veel ballen haar richting op te spelen. Een deel van mijn team reageerde hetzelfde als - denk ik - een deel van de lezers nu reageren: " Ooow , i s dat niet zielig? " Ik vertelde het team dat ik dat sociaal gezien een goed idee vond...

Juventus - Ajax was afgelopen en een zinnetje van Facebook: " Terecht gewonnen. Ajax was beter", bleef zich in mijn hoofd herhalen. In de voetbalwereld en met name bij supporters, voorzitters en coaches is er een obsessie voor gerechtigheid. " We hebben hier onterecht een punt verloren " - " Een punt was verdiend geweest " - "We  hadden recht op meer " Altijd wordt het echte resultaat vergeleken met wat eigenlijk had moeten zijn, en beoordeeld wat rechtvaardig of eerlijk is. Het valt ook niet mee. Voetbal is een sport met een hoge onzekerheidsmarge. Het resultaat van de wedstrijd komt lang niet altijd overeen met de inspanning en de kwaliteiten van de beide teams. Eén actie in een enkele minuut kan het resultaat van negentig minuten voetbal kan verpesten. Een lullig doelpuntje kan NAC van Ajax doen winnen. Echter het klagen daarover komt bij mij over als het zeuren aan een roulettetafel dat er nu al drie keer rood is gevallen. Mensen kunnen ee...

Ik gooi er gelijk een gewaagde stelling in:  " Bij sportverenigingen is er geen gebrek aan vrijwilligers, er is een gebrek aan goed omgaan met vrijwilligers. " Een voorbeeld uit de praktijk. Het bestuur van FC Juinen besluit dat er een nieuw beleid voor de komende tien jaar nodig is. Op de vorige beleidsplan stond visie & beleid FC Juinen 2007- 2016 en is verouderd. Erik-jan, EJ voor vrienden en secretaris van de club pakt enthousiast de handschoen op en biedt aan om een draft-visiedocument te schrijven. Karel de voorzitter en Theo, materiaalman en oudste clublid sluiten aan bij het werkgroepje. Ook Pieter, van het technisch beleid wil wel graag meelezen. Een week na het besluit in de bestuursvergadering schrijft Erik-jan erna een eerste versie, en stuurt dit naar het drietal. Situatie 1 Karel reageert na 6 dagen met een kort mailtje: " bedankt ". Pieter reageert niet en komt pas bij de volgende bestuursvergadering er op terug met de mededeling dat ...

Mijn ringtone bracht mij fijntjes op de hoogte van een gemiste oproep van een onbekend nummer. Toen ik het nummer belde had ik haar plotseling aan de lijn,  Karlijn Vernooij ,  een heuse journaliste van KRO-Monitor , die een amateurblogger zoals ik interviewde over jeugdsport. Mijn eigen momentje in de schijnwerpers. Waar schrijven van amateurblogs allemaal niet toe kan leiden. De titel van het onderzoek van KRO-Monitor waar zij mij interviewde is Sportregime en gaat over de druk die kinderen ervaren om zo goed mogelijk te presenteren in de sport. Ik zie bij de KRO-Monitor veel artikelen langs komen over dat de aanpak anders zou moeten. Ook ik ben er van overtuigt dat de aanpak van jeugdsport slimmer en leuker kan, en daarom ben ik nog altijd bezig met een conferentie over jeugdcompetities. Echter waar ik weinig over lees is de vraag hoe dit zo is gekomen. Ik ben geen onderzoeker en deskundige, dus ik kan slechts speculeren. Ik zie wel een ontwikkeling in de laatste pakwe...

Ik wil jullie vandaag voorstellen aan Alfie. Alfie's ouders deden hem vorig jaar op de Pro Football Academy . De Pro Football Academy is de  leading football academy  zoals ze zelf zeggen en heeft bijna twintig vestigingen. Alfie mocht naar Leigh. Alfie heeft erg hard getraind en heeft dankzij dat trainen op de Academy de Elite Selectie van Manchester City gehaald. Familieleden, kennissen en ook de mensen van de Academy waren natuurlijk supertrots, zo blijkt uit de commentaren op Facebook. Leuk resultaat voor Alfie, zullen jullie denken. Het bijzondere van dit verhaal.  Hij heeft de selectie van Manchester City Elite U5 gehaald,  waarbij de U voor under staat en de geselecteerde kinderen zijn 3 en 4 jaar oud. Alfie is vier(!) jaar oud. Laat dit even op u inwerken. Een ander bericht. Vorige week kwam het bericht dat de Eredivisie-teams een akkoord hebben gesloten . In de kleine letters van het akkoord stonden maatregelen voor jeugdvoetbal die de huidige sit...

Hoe toevallig, in de week dat ik mijn zestigste blog publiceer besloot Facebook herinneringen op te halen. Afgelopen maandag een foto van mij op een prachtig zonovergoten voetbalveld van precies een jaar geleden. Toen ik nog voetbalpupillentrainer.nl op het veld was. Tegenwoordig is dat alleen nog maar als blogger. Dinsdag volgde de allereerste foto van mijn zoon op het voetbalveld, die precies vier jaar op voetbal zit. En daarmee sta ik ook precies vier jaar op het voetbalveld. Nog meer nostalgie. Mijn eerste blog verscheen exact twee jaar geleden. Toevallig allemaal in dezelfde week en het vraagt om een terugblik. Mijn eerste blog ging over Thimo , een verhaal van een jongen bij de tegenpartij dat weinig mocht spelen omdat hij te gezet was en hij niet zo goed kon voetballen. Dat was toen een op zichzelf staand verhaal. Inmiddels zijn soortgelijke verhalen over selecties, gelijke kansen, teamindelingen en prestatiedruk bij jonge sporters uitgegroeid tot wekelijkse berichten i...

Ik heb medelijden met Kevin Blom, Pol van Boekel en hun collega's. Ze zijn top-scheidsrechters en dan bedenken zij-van-daarboven plotseling de VAR en sta je wekelijks ter discussie omdat ze daar niet goed mee omgaan. Maar volgens zijn het niet de scheidsrechters maar is het de werkwijze die de puinhoop veroorzaakt. Ik trap een open deur in als ik zeg dat teams en spelers willen dat sportwedstrijden eerlijk en sportief verlopen. Rechtvaardigheid is daarbij belangrijk. Je wilt het gevoel hebben dat beslissingen genomen worden zonder dat één van beide partijen bevoordeeld wordt. Om die eerlijkheid en rechtvaardigheid te krijgen, heb je - gek genoeg - niet altijd een onafhankelijke partij zoals een scheidsrechter nodig. Onder 8 en Onder 9 voetballers spelen wekelijks zonder scheidsrechter, beslissen onderling en kunnen dat zelf vrijwel zonder ingrijpen van de spelleider. Die aanpak verdient meer navolging. Dat de aanpak werkt komt vanwege een andere belangrijk aspect, invloed. Of ...

Je zult het niet geloven maar bijna had mijn team de competitie vervalst. De Nevobo heeft het gelukkig net weten te voorkomen. Zoals je wellicht al weet, ik coach weer een volleybalteam. Meisjes C wat neerkomt op MO13 als we het in voetbaltermen vertalen. Dit is wat er gebeurde: Een wedstrijd tegen een team van onze eigen vereniging was gepland in de voorjaarsvakantie. Niet handig natuurlijk, want bij ons ontbraken spelers en bij het andere team nog veel meer spelers. Een paar weken verderop was nog een veld vrij om de competitiewedstrijd in te halen op een echte zaterdag te spelen want inhalen op een trainingsavond, dat voelt toch minder echt. Iedereen blij. Behalve de Nevobo. We mochten de wedstrijd niet spelen omdat het dan de laatste wedstrijd van de competitie was en we dan zouden kunnen vervalsen. Ja echt! Tenminste dat is wat de Nevobo zei. Toen ik dit mijn team vertelde, vonden zij ook dat het spannend klonk, maar hoe dat vervalsen nu precies moest, dat konden ze met de...