www.voetbalpupillentrainer.nl

"Hey, w ees slimmer! " Ik stond de vorige week naar een jeugdwedstrijd te kijken toen een coach deze fascinerende aanwijzing naar een speler schreeuwde. Ik loop er al een week over na te denken. Vragen die zoal bij mij opkomen: Wat bedoelde de coach? Slimmer dan wie? De tegenpartij? Dan de vorige actie? Of slimmer dan dat die speler ooit was? Maar ik zit vooral te bedenken wat die speler moet doen? Hoe laat hij zien dat hij slimmer is? En als hij het blijkbaar niet is, snapt hij dan wat van de aanwijzing? Ik kom er niet uit. Dat aanwijzingen schreeuwen langs de kant van ouders en coach is sowieso een bijzonder gebeuren. Het lijkt er op dat de meeste trainers (en ouders) de spelers beschouwen als slechtwerkende Duracell-konijntjes waarbij alleen met schreeuwen de batterijen opnieuw geladen worden. " Kom op, nou... ! ", " Hééeey ", " Doorlopen! ", " Overspeeeluh",  " Opletten!", "Achter je!",  " Omschakeluh!  ...

Dit is het derde deel van de drieluik over Vrijwilligers. In de eerste twee delen ( 1 , 2 ) heb ik het gehad over de betekenis van  beleving en identiteit voor de sportclub.  Als je wilt dat mensen daadwerkelijk komen meehelpen dan dient ook de organisatie op orde te zijn. Met organisatie bedoel ik niet wat organogrammen op papier of een leuke uitleg op de clubwebsite . O rganisatie is alles wat daadwerkelijk gestructureerd gebeurd binnen de club.  Bij bardienst wil je dat meedraaien soepel en eenvoudig gaat. Een beginnend leider van een pupillenteam moet op gang geholpen worden. Voor die taken is goede hulp en eenvoudige werkwijzes belangrijk. Aan de andere kant bij taken met meer uitdaging zoals voorzitter of hoofd jeugdopleiding is vrijheid voor een eigen inbreng juist gewenst.  Een goede o rganisatie is de juiste balans tussen vrijheid en structuur. Een goede organisatie brengt overzicht. Ee goede organisatie past bij huidige generaties en maakt gebru...

Dit is het tweede deel van mijn drieluik over Vrijwilligers. In mijn eerste deel  beschreef ik mijn eerste analyse van het vrijwilligersprobleem. Kort samengevat: De werkwijze van veel clubs sluiten niet meer aan bij de levenswijze en behoefte van de huidige vrijwilligers. De vrijwilliger van nu is op zoek naar wat ik "beleving" noem en zijn - ook niet door het verplichten en/of afkopen - makkelijk te porren voor al dat vrijwilligerswerk. Er is een andere mindset nodig. Op 28 augustus, 6 dagen na mijn eerst blog werd ik verrast door het artikel " Professionaliseren van verenigingen? De hype voorbij! ",  een artikel bij SportKnowHowXL . Het clubleven zou volgens het artikel helemaal niet problematisch zijn. Integendeel, er wordt zelfs gesproken over de revival van clubs. Op 14 september kwam de Telegraaf met  " Alarmfase Rood voor de clubs ", een artikel waarin de Telegraaf uitlegt dat het juist heel slecht gaat met de clubs. Dit werd gevolgd doo...