Thimo

Afgelopen week stonden we tegen een blauw-rode dorpsclub. Gezien de ranglijst geen slecht team. Heel veel doelpunten voor, en iets minder tegen en vrijwel nog niet verloren. "Dat kan een leuke wedstrijd gaan worden", zo waren mijn gedachten.

Bij het inspelen viel het jongetje al op. Veel te stevig, dik noemden we dat vroeger, en wat moeilijk rennend mannetje. Hij werd al snel herkend door een speler bij mij in het team. "Hé, dat is Thimo. Die woonde vorig jaar nog bij ons in de stad."



Tijdens de wedstrijd speelde de tegenpartij inderdaad prima. Met een heel handig voetballertje die het ons knap lastig maakt. Thimo begon aan de kant, zo zag ik. De wedstrijd vorderde en plotseling stond Thimo in het veld. Ergens op het middenveld liep hij er verloren bij. Een bal dreigde in zijn buurt te komen maar een speler van ons was hem sneller af. De volgende bal schoot hij hard over de zijlijn. "Goed gedaan, Thimo", zo schreeuwde hun coach. Blijkbaar al snel tevreden met een prestatie.

Thimo verdween even snel weer uit het veld als hij was gekomen. De tegenpartij voetbalde er lustig op los en Thimo stond ondertussen met een andere wissel langs de zijlijn een bal over te schieten. In de tweede helft zagen we Thimo nog één maal terug, Weer hobbelde hij dapper tien minuten met zijn team mee. Zijn lijf zwaar en echt heel hard rennen lukt niet. Bij de penalty's punterde hij hard raak. Zijn coach was weer tevreden.

De tegenpartij won met één doelpunt verschil in de laatste minuut. Dankzij dat handige voetballertje dat de gehele wedstrijd in het veld stond. Thimo had 20 van de 50 minuten mee mogen doen. De vraag die bij mij bleef hangen: "Zou Thimo nu juist niet degene zijn geweest die de 50 minuten rennen en voetballen het hardst nodig had gehad?"

Reacties

Berichten

Trainers, sleutel tot succes

Valse start

Wisselen

Trainsters en scheidsrechters

Oranje Geel

De scout

Vrijwilliger

Een RKC-tje