www.voetbalpupillentrainer.nl

Laura Aarts stopt met waterpolo omdat het plezier ontbreekt. Zij wil niet een jaar lang in een keurslijf worden gedwongen om met de Olympisch Spelen mee te mogen doen. " Ook al speel en train ik al jaren met die andere meiden, ik voel me het buitenbeentje. Ik wil iets anders, doe iets anders. Dat kan goed zijn, maar te vaak voel ik me daar niet prettig bij. Voor iedereen staat het leven in het teken van de Spelen. Dat begrijp ik. In 2016 had ik dat ook. Maar ik heb nu een andere visie. Ik wil op een fijne plek zijn en sociale contacten kunnen hebben. Ik denk dat we ook goed presteren als iedereen in het buitenland speelt en we iets vaker samenkomen in Nederland dan normaal. Maar dat is geen optie. " Er blijkt voor maatwerk geen plaats. Het is een one-size-fits-all-traject waar de trainer voor kiest: " De uitzondering die ik wilde, blijven trainen in Dunaujvaros en af en toe terugkomen naar Nederland, was te groot ", zegt Laura daarover. Meedoen met de aanpak...

In de vorige blog schreef ik over het belangrijkste proces binnen een club, het energiebeleid. Ik heb beloofd wat tips en truc te geven, dus daar gaan we ..... De tips gaan het makkelijkst aan de hand van een nieuw soort organogram van een verenging. Normaal is een organogram een hark met bovenaan het bestuur en de voorzitter en dan in de takken de diverse bestuursleden en commissies. Spelers en ouders komen merkwaardig genoeg nauwelijks voor. Google maar eens voor de grap op organogram sportvereniging. Ik teken organogrammen van sportverenigingen tegenwoordig op een andere wijze.  Als volgt: bovenaan de mensen waar het om gaat en het proces waar het om draait: sporters en ingeval van de jeugd, ouders en natuurlijk voetbal. Direct daaronder staat dat wat het sportproces direct ondersteunt en zonder wie er geen trainingen en wedstrijd mogelijk zijn: coaches, trainers, leiders, scheidsrechters en wedstrijdleiders. In de volgende laag degene degene die de directe ondersteuners ...

Hoe toevallig, in de week dat ik mijn zestigste blog publiceer besloot Facebook herinneringen op te halen. Afgelopen maandag een foto van mij op een prachtig zonovergoten voetbalveld van precies een jaar geleden. Toen ik nog voetbalpupillentrainer.nl op het veld was. Tegenwoordig is dat alleen nog maar als blogger. Dinsdag volgde de allereerste foto van mijn zoon op het voetbalveld, die precies vier jaar op voetbal zit. En daarmee sta ik ook precies vier jaar op het voetbalveld. Nog meer nostalgie. Mijn eerste blog verscheen exact twee jaar geleden. Toevallig allemaal in dezelfde week en het vraagt om een terugblik. Mijn eerste blog ging over Thimo , een verhaal van een jongen bij de tegenpartij dat weinig mocht spelen omdat hij te gezet was en hij niet zo goed kon voetballen. Dat was toen een op zichzelf staand verhaal. Inmiddels zijn soortgelijke verhalen over selecties, gelijke kansen, teamindelingen en prestatiedruk bij jonge sporters uitgegroeid tot wekelijkse berichten i...

Er zijn veel films, boeken en krantenartikelen van mensen die alles opgegeven hebben voor de sport, die dag in dag uit hebben getraind en uiteindelijk hun ultieme doel hebben bereikt. Olympische medailles, wereldkampioenschappen of andere mooie overwinningen, stuk voor stuk laten ze zien dat doorzetten, het doel halen en winnen wel het het ultieme geluk moet zijn. Dat vertelt ook  Lonneke Sloëtjes  in het interview met de NOS:  " De Champions League winnen met mijn club was intens geluk. Maar daartegenover staat het WK: dat was echt wel intens verdriet. " Niet alleen de sporter zelf ervaart het geluk. Ook ouders zijn gelukkig als hun kind wint en hele families delen mee in de gelukzalige euforie. Zelfs het geluksgevoel van een land stijgt naar ongekende hoogten bij een fantastisch overwinning of een wereldkampioenschappen. Van sport wordt je gelukkig. Althans zo lijkt het. Aan een blog schrijven gaat soms maanden vooraf. Ik spaar dan quotes, artikelen en ideetjes en ...