De toekomst

Bijna twee jaar geleden op 6 november publiceerde ik mij eerste blog. Ik schreef die blog uit een verbazing over de jeugdvoetbalwereld en over Thimo. Thimo mocht mondjesmaat meespelen met zijn team omdat hij niet zo goed kon voetballen en nogal stevig was.

clubs aangesloten bij Gelijke kansen

Veel blogs heb ik daarna geschreven over selecteren, indelen, scouten, coachen en trainen van spelers op jonge leeftijd. Veel verandering heb ik ook gezien in twee jaar. Zo ging het twee jaar geleden over de nieuwe spelregels en over competities zonder kampioenen. Dat is nu business as usual. De aandacht is inmiddels verschoven naar (stoppen met) selecteren.

De stemming is duidelijk veranderd. Tegenwoordig twitteren een aantal KNVB-medewerkers onder leiding van Jorg van der Breggen dagelijks over talentontwikkeling en de veranderende inzichten. Het aantal clubs dat zich aansluit bij het project "Gelijke kansen" is al niet meer op twee handen te tellen.

Het idee dat jong selecteren behoorlijk inefficiënt is, stevige grond onder de voeten te hebben gekregen. Sommige trainers die hun successen vooral ten tijden van de gevechten van Michiel de Ruyter tegen Engeland kende als Aad de Mos en Wim Jansen sputteren nog tegen. Als het aan hun ligt is binnenkort de leren veter weer terug in de bal.

Verder lijkt, met de KNVB voorop, de weg naar een ander jeugdbeleid onmiskenbaar ingeslagen. Een jeugdbeleid met als basis gelijke kansen en mogelijkheden voor iedereen of je nu dik, klein, beginner of anders bent, waarin plezier hebben in het leren van de sport voorop staat en waar het kind centraal staat. Nieuwe blogs schrijven over hetzelfde onderwerp wordt dan een herhaling van zetten

Er is meer gewijzigd in de twee jaar, bijvoorbeeld op mijn eigen lokale niveau. Zo is bij mijn voetbalclub bij de discussie over een nieuw beleidsplan de discussie verschoven van of we moeten stoppen met selecteren naar wanneer gaan we ermee stoppen. Wat ook - als spin-of van mijn blogs -  leuk was om te doen, was het bestuur meenemen in een andere werkwijze.


Voetbal is de maat der dingen in de jeugdsportwereld. Vanuit dat perspectief schreef ik ook over andere, meer algemenere onderwerpen zoals vrijwilligersbeleid (1, 2, 3), hoe hou je pubers in de sport of waarom de VAR niet werkt. Hoewel af en toe goed zijn gelezen blijkt uit het gemiddeld aantal lezers dat deze onderwerpen beduidend minder gewaardeerd worden.

Tegelijkertijd is de sport in leven een andere kant opgegaan. Ik houd mij sinds het laatste jaar minder en minder bezig met voetbal. Ik train geen voetbalteam meer, ik heb laatst mijn laatste opdracht als adviseur van het bestuur van mijn voetbalclub afgerond en ik ben steeds minder aanwezig op het voetbalveld omdat de volleybalzaal ervoor in de plaats is gekomen. Kortom voetbalpupillentrainer is niet meer.

Ik schrijf vandaag daarom mijn tachtigste en laatste blog. Mijn poging om als ex-jeugdvolleybaltrainer een plaats te veroveren in de jeugdvoetbalwereld is daarmee geëindigd. Mislukt is een groot woord voor de poging want ik ben er veel wijzer van geworden en heb er toch maar mooi tachtig blogs mee vol gekregen.


Zoals een goede voetballer betaamt stop ik daarom op - of misschien net voorbij - mijn hoogtepunt. Natuurlijk verlaat ik de sport niet, en stop ik niet met verbazen, luisteren en kijken naar wat er in de jeugdsport en vooral in het jeugdvoetbal gebeurd. Ik zal er alleen niet meer wekelijks over schrijven.

Over de toekomst gesproken ik blijf open staan voor de (jeugd)sport. Dus als je wat leuks hebt, laat het me weten, wie weet kan ik wat betekenen.

Ik dank iedereen voor het lezen van al mijn blogs en wie weet tot ziens.

Reacties

Berichten

Vakantie

Blog zestig

Competitie

Een RKC-tje

Waarom de VAR niet werkt

Trainers, sleutel tot succes

Eerlijk

Sport-intimidatie