Mijn cluppie

Naast de ruim 20 jaar volleybalervaring is mijn curriculum vitae nu opgeleukt met drie jaar voetbalervaring. En wat voor ervaring! Je kunt veel zeggen van voetbal maar saai is het niet.

In die drie jaar heb ik gekeken, uitgeprobeerd, geluisterd, nagedacht en geblogd. Langzaam maar zeker is dat samengeklontert tot mijn ideale clubje. Een virtuele clubje, dat wel, maar misschien ooit een echte club?



Mijn virtuele club draagt natuurlijk gestreepte shirts. Want gestreepte shirts dat zijn voetbalshirts. Tenminste dat vind ik. Het tenue en kleuren van de club is natuurlijk erg belangrijk maar er is meer waarover ik droom.

De basis van de club bijvoorbeeld: we kennen alle spelers. Ik bedoel echt kennen. Niet alleen hun naam maar ook waarom iemand voetbalt, wat hij of zij belangrijk vindt en wat hem of haar motiveert om te voetballen.

Mijn excuses aan de 35+ voetballers en het eerste team maar mijn cluppie gaat vooral over jeugd. Een gediplomeerde trainer op elke leeftijdsgroep zou mijn ideale begeleiding zijn bij in ieder geval alle groepen Onder 12 en jonger (onderbouw). De trainer organiseert trainingen volgens het klaslokaalmodel dat ik eerder beschreef. Hij traint dus niet een team maar met hulp van anderen een leeftijdsgroep.

We selecteren niet in de onderbouw. De hockeybond legt uit waarom en meer goede redenen zijn te lezen in veel van mijn blogs. Niet selecteren betekent ook geen selectietrainingen.

Teams samenstellen doen we op basis wat spelers zelf aangeven, aangevuld met gegevens als biologische leeftijd (hoe groot en zwaar ben je voor je leeftijd), je voetballeeftijd (hoe lang voetbal je al), en wat past bij jouw ontwikkeling en beleving. Dat klinkt ingewikkeld maar als je spelers goed kent is dat prima te doen.



Mijn cluppie is een kleinschalige club. Dus te grote leeftijdsgroepen splitsen we in twee groepen na voorbeeld van Eckart Wintzen die er een mooi boek over schreef. Als die groepen ook nog op verschillende dagen trainen dan is het voor ouders handiger om een goede tijd te vinden.

We spelen voetbal natuurlijk om het zo goed mogelijk te doen. Kampioen worden is echter niet de eerste zorg. Trots zijn we bij mijn virtuele club als alle kinderen zo goed kunnen voetballen dat geen enkel team onderaan bungelt. Elk team zou serieus in zijn klasse mee moeten doen.

Iedereen wordt blij bij mijn club als we het algemene niveau van de jeugd verhogen. Stel we starten in Onder 8 met teams in de 2e en 4e klasse.  De echte vooruitgang is dan drie jaar later bij Onder 11 met dezelfde teams in de 1e en 3e klasse spelen! Immers dan heb je het niveau van de gehele vereniging omhoog gekregen. Waarbij elke klasse omhoog van elk team natuurlijk evenveel telt. Want iedereen telt mee.

Ook in de bovenbouw loopt mijn virtuele clubje voorop. Naast het traditionele elf tegen elf doen we ook volop mee met het nieuwe 7x7 vrijdagavondvoetbal van de KNVB voor Onder 19 en Onder 17. Nee, ik weet het, die is er nog niet. Maar wacht maar af.



Bij deze enthousiaste club zijn ouders natuurlijk volop betrokken. Ze leren dat leuke clubje kennen door activiteiten als een kennismakingstoernooien en interactieve bijeenkomsten. Daarna helpen ouders bij de training maar ook als leider van een team en bij het organiseren van activiteiten. Omdat we ook de ouders kennen en vooral omdat we ze waarderen.

Rest nog de techniek en tactiek. Wat trainen we dan? Daarvoor kijken we nog een paar maal "de staat van Oranje" op Uitzending Gemist en lezen we flink wat artikelen van Michiel de Hoog. Er is veel inspirerends en nieuws te vinden. Ook in het conservatieve voetbalwereldje

Alleen mijn cluppie is nu mijn club. En daar zit natuurlijk de grote zwakheid. Want clubs zijn niet van iemand, clubs zijn verenigingen. En dat woord zegt het al: een vereniging van mensen en ideeën. Veel mensen, veel eigen ideeën, dus ook veel verschillende richtingen en meningen. Dus helaas mijn clubje heeft niet zoveel kans van slagen.

Daarnaast stop ik voorlopig met voetbal. Het waarom is in mijn tweede blog van vandaag te vinden. Dat maakt de kans van slagen nog kleiner

Deze blog heet "Mijn cluppie" maar het zou net goed "Ons cluppie" kunnen heten. De titel van een blog is namelijk zo te veranderen. Want misschien is mijn idee ook jouw idee? En niets verenigt beter dan een gezamenlijk idee. Veel beter dan - hoe mooi dan ook - een mooi gestreept voetbalshirt.

Reacties

Berichten

Wisselen

Meiden

Warming-up

Playstationcoach

Bloggen over bloggers

Snel leren fietsen

Sport-intimidatie

Het Lieke Martens-effect