Tactiek

Je loopt langs een willekeurig voetbalveld op zaterdagochtend en de kans is groot dat de coach van het jeugdteam voortdurend aanwijzingen schreeuwt over wat er met de bal of de spelers moet gebeuren. Aangevuld door een aantal ouders die dapper goedbedoelde adviezen richting de spelers slingeren. Die coaches balen waarschijnlijk dat er bij een jeugdvoetbalteam niet gewoon een joystick bijgeleverd wordt, of dat BCI (Brain Computer Interface) zolang op zich laat wachten.


De kern van de filosofie van AZ is dat de spelers zelf keuzes kunnen maken en niet alleen doen wat de trainer zegt, vertelt Hoofd Jeugdopleidingen Paul Brandenburg: "Het woord tactiek is tot AZ onder 16 een verboden woord. Tactiek zegt eigenlijk: ik vertel wat je moet doen op korte termijn. Maar op lange termijn heb je er niks aan.", aldus Paul.

De visie van AZ staat lijnrecht tegenover het gedrag van de gemiddelde coach op zaterdagochtend en het zal jullie niet verbazen dat ik mij kan vinden in die visie. Toch ben ik het niet eens met het weglaten van tactiek. Integendeel, ik denk dat tactiek een belangrijk onderdeel is bij het te leren spelen van het spel.

Wat is tactiek dan? "Een doordachte manier om ervoor te zorgen dat je je doel bereikt" luidt de definitie. Het doel binnen balsporten vaak niet zo moeilijk, namelijk zelf zorgen dat je punten scoort, en zorgen dat de tegenpartij dat niet doet. Het woord doordacht staat in de definitie, dat betekent dat je erover nadenkt. Alleen wie erover nadenkt staat er niet bij en precies daar zit hem de crux. Ik denk namelijk dat dat de spelers zelf moeten zijn. Zeker als je jong bent.


Denken over tactiek stimuleert de creativiteit van de spelers. Zo vraag ik spelers bijvoorbeeld welke opties je allemaal hebt als je als verdediger een bal verovert. Waarbij er soms bijzondere ideeën naar voren komen.

Tactiek kan ook motivatie geven voor het aanleren van techniek. Een volleybalvoorbeeldje:  Als de spelers ontdekken dat het doel van serveren is om een punt te scoren, zijn de spelers gemotiveerd om de sprongservice en niet onderhands serveren aan te leren. Tactiek vind ik daarom een wezenlijke onderdeel van het aanleren van het spel.

De rol van de coach is daarbij de juiste vragen stellen en de juiste oefeningen bedenken en na het oefenen de gelegenheid te geven om het geleerde te laten zien in de praktijk, bijvoorbeeld bij een wedstrijd of via een examen. En voorzeggen?

Want stel dat op het moment dat een klas een geschiedenis-examen heeft, de geschiedenisdocent heel hard door de klas "ZESTIENHONDERD" schreeuwt als de klas bij de vraag is gekomen: wanneer was de slag bij Nieuwpoort? Om er vervolgens achteraan te blèren: "MAURITS TEGEN DE SPANJAARDEN" zodat de klas ook de bonusvraag nog goed heeft?! Dat is ook raar.

Kortom het is voor mij geen optie om tactiek weg te laten omdat er anders voorgezegd gaat worden. Nog belangrijker, jonge spelers zelf zitten er helemaal niet op de wachten om voorgezegd te worden. Een voldoende geeft vooral voldoening als je het zelf hebt gedaan. Spelers denken liever zelf na over hoe je een doel bereikt en willen graag hun eigen fouten maken. Waarbij je als voetbalcoach soms best even het spiekbriefje mag zijn. Waarbij natuurlijk - zo weet elke scholier - het spiekbriefje wel zo klein moet zijn dat je niet tijdens het examen gesnapt wordt.

De voetbalpupillentrainer gaat een paar weken op vakantie. Ik wens iedereen prettige Kerstdagen en een goed begin van nieuwe jaar. Tot in 2019.

Reacties

Berichten

Meiden

Warming-up

Wisselen

Selecteren

Het Lieke Martens-effect

Curlingouders

Fouten maken

Jeugd en competitie